Dysgrafia, czyli zaburzenie związane z tworzeniem pisma ręcznego, należy do tzw. specyficznych trudności w uczeniu się. Według różnych szacunków dotyka od 10 do około 15%
Czy dziecko rwie kartkę, gdy coś mu nie wyjdzie?
Czy unika nowych wyzwań, bo boi się porażki i frustracji?
A może masz wrażenie, że każde potknięcie traktuje jak dowód, że „jest beznadziejne”?
Jeśli te pytania są Ci bliskie, w tym artykule znajdziesz odpowiedzi i konkretne sposoby, jak pomóc dzieciom radzić sobie z perfekcjonizmem i nauczyć je, że błędy dziecka nie przekreślają ich wartości ani możliwości.
Gdy dziecko ma problemy emocjonalne i reaguje płaczem na każdą trudność – zmianę, konflikt czy frustrację – wielu dorosłych czuje się bezradnych. Tymczasem wsparcie emocjonalne, odpowiednia postawa dorosłych i znajomość konkretnych strategii może znacząco wpłynąć na prawidłowy rozwój emocjonalny i umiejętność radzenia sobie z emocjami.
Rozwój dziecka to złożony proces, który obejmuje zarówno aspekty fizyczne, jak i emocjonalne, społeczne czy poznawcze. Rodzice małych dzieci, pedagodzy oraz terapeuci coraz częściej pytają,
Emocje są nieodłączną częścią życia każdego dziecka. Warto pamiętać, że emocje dzieci nie pojawiają się z podręczników, ale najczęściej wyrażają się podczas zabawy. W tym artykule przedstawimy pięć zabaw, które mogą pomóc w rozwoju emocjonalnym dziecka oraz umożliwią mu lepsze zrozumienie i kontrolowanie emocji.
Rozpoznawanie potrzeb i możliwości dziecka z niepełnosprawnością intelektualną obejmuje kompleksową ocenę umiejętności mowy, poznawczych, motorycznych oraz społecznych, co jest kluczowe do dostosowania indywidualnego planu terapeutycznego. Współpraca z rodzicami jest niezbędna w procesie terapeutycznym, gdyż umożliwia lepsze dostosowanie metod terapeutycznych do potrzeb dziecka. Regularne spotkania z rodzicami i ich edukacja w zakresie specyfiki zaburzeń pomagają w skuteczniejszym wspieraniu dziecka. Szkolenia dla rodziców rozszerzają ich umiejętności w zakresie wsparcia rozwoju dziecka. Całościowe podejście, które łączy diagnozę, planowanie terapii oraz współpracę z rodzicami, gwarantuje skuteczniejsze wsparcie terapeutyczne dla dziecka.
W tym artykule dowiesz się, czym jest Trening Umiejętności Społecznych (TUS) i dlaczego jest on tak ważny w rozwoju dzieci i młodzieży. Przedstawimy, jakie umiejętności społeczne rozwija TUS, takie jak współpraca, rozwiązywanie konfliktów i budowanie relacji, oraz jak wyglądają zajęcia – czy są prowadzone indywidualnie, czy w grupach. Wyjaśnimy, kto może korzystać z treningu, w tym dzieci ze spektrum autyzmu oraz uczniowie z trudnościami społecznymi. Omówimy również, jakie metody pracy są stosowane na zajęciach, jak odgrywanie ról, ćwiczenia interaktywne i gry. Dowiesz się także, kto może prowadzić zajęcia TUS w szkołach i jakie kompetencje są do tego potrzebne. Na koniec opowiemy o korzyściach, jakie przynosi TUS, zarówno w życiu szkolnym, jak i w przyszłej karierze zawodowej.
W tym wpisie skupiamy się na wszechstronnych potrzebach dzieci w wieku wczesnoszkolnym, podkreślając znaczenie wsparcia ich rozwoju poznawczego, fizycznego, emocjonalnego i społecznego. Podkreślamy również rolę aktywności fizycznej w poprawie koncentracji i zdolności poznawczych dzieci, a także w budowaniu zdrowych nawyków. Znaczenie rozwoju emocjonalnego i społecznego jest omówione w kontekście nawiązywania przyjaźni i integracji z rówieśnikami, co jest kluczowe dla dobrego samopoczucia dziecka. Zwracamy uwagę na krytyczną rolę rodziców i nauczycieli w rozpoznawaniu i zaspokajaniu potrzeb dzieci, wspierając ich w przejściu przez ten dynamiczny okres rozwoju.
Dowiedz się, jakie kluczowe potrzeby rozwojowe mają dzieci w wieku przedszkolnym i dlaczego warto zwrócić na nie szczególną uwagę. Poruszamy istotne kwestie, takie jak budowanie relacji społecznych, wsparcie emocjonalne oraz rozwój intelektualny i fizyczny poprzez zabawę. Zobacz, jak możesz wspierać dzieci w tych ważnych obszarach, by zapewnić im harmonijny rozwój i szczęśliwe dzieciństwo. Znajdziesz tu praktyczne wskazówki, które pozwolą Ci lepiej zrozumieć potrzeby najmłodszych i skutecznie o nie dbać.
W tym wpisie zagłębiamy się w wyjątkowe wyzwania i doświadczenia, z jakimi mierzą się nastolatki w spektrum autyzmu podczas okresu dojrzewania. Ten kluczowy czas w życiu, pełen zmian i pierwszych ważnych decyzji, może być szczególnie intensywny dla młodych osób z ASD. Omawiamy, jak diagnoza autyzmu wpływa na komunikację, budowanie relacji i zachowanie, a także jak dorośli mogą zrozumieć i wesprzeć młodzież w spektrum. Poruszamy również ważne tematy, takie jak pierwsze związki romantyczne, zdrowie psychiczne, ryzyko uzależnień oraz znaczenie akceptacji i edukacji w promowaniu inkluzji. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tym, jak aktywnie wspierać rozwój społeczny i emocjonalny nastolatków w spektrum autyzmu.
Wybuchy złości mogą być obciążające nie tylko dla dziecka, ale także dla opiekuna i otoczenia. Poprzez płacz, krzyk czy bunt, dziecko wyraża niezadowolenie z aktualnej sytuacji. Często pojawiają się między 2. a 4. rokiem życia i są typowe dla tego etapu rozwoju. Mogą być spowodowane czynnikami zewnętrznymi, takimi jak ból, głód czy zmęczenie. Głównie jednak są reakcją na brak cierpliwości i zdolności kontrolowania silnych emocji.
Człowiek jest istotą społeczną. Najprościej mówiąc, oznacza to, że do funkcjonowania i prawidłowego rozwoju potrzebuje innych ludzi. Satysfakcjonujące relacje są uzależnione od tego, jak jednostka postrzega siebie samego. Świadomość własnych mocnych i słabych stron, potrzeb czy umiejętność zauważenia różnic i podobieństw pomiędzy sobą a innymi ludźmi są punktem wyjścia do prawidłowego regulowania interakcji społecznych.
