Niegrzeczne czy nadpobudliwe? Porozmawiajmy o ADHD

Objawy ADHD często mogą być przez nas bagatelizowane. Zakładamy, że dziecko jest po prostu niegrzeczne i prędzej czy później wyrośnie z prezentowanego zachowania.

Odrzucanie myśli o ewentualnej diagnozie, brak chęci konsultacji zachowań, które w jakimś stopniu wzbudziły nasz niepokój czy karanie dziecka za jego nieposłuszeństwo oddalają od pomocy, jakiej być może potrzebuje nasz podopieczny.  

Akceptacja, odpowiednie zaopiekowanie i dostosowanie się do potrzeb dziecka stanowią podstawę poprawy funkcjonowania i jakości życia osoby z ADHD. 

Definicja: czym jest ADHD? 

ADHD to zespół nadpobudliwości ruchowej z deficytami uwagi. Charakterystyczny dla zaburzenia jest brak równowagi między procesami pobudzenia i hamowania procesów nerwowych. 

Mówiąc o istocie ADHD można wyróżnić trzy obszary: 

Nadruchliwość, dla której charakterystyczny jest przymus poruszania się. Dziecko ciągle się wierci, jest nadmiernie gadatliwe i nie potrafi dostosować zachowania do okoliczności. 

Zaburzenia funkcji uwagowych polegające na deficytach w obrębie funkcji uwagowych. Przejawiają się m.in. trudnością w koncentracji czy selektywności uwagi. Dziecko nie potrafi skupić się przez dłuższy czas na jednej czynności, łatwo się rozprasza i ma problem z zakończeniem zadania. 

Nadmierna impulsywność oscyluje wokół problemów z kontrolą poznawczą. Cechują ją szybkie reakcje, zachowania ryzykowne czy nieprzemyślane decyzje. 

Dodatkowo, wśród osób z ADHD występują zaburzenia w sferze emocjonalno-społecznej. Przejawiają się m.in. nadwrażliwością i labilnością emocjonalną, niską samooceną oraz problemami w podtrzymywaniu relacji. Niekiedy stanowią one wynik niewłaściwego postępowania wobec dzieci z ADHD. 

W co (nie)wierzyć? Czyli mity dotyczące ADHD

Wokół tematyki ADHD urosło wiele mitów, które niekiedy mogą skutkować mylnym postrzeganiem osoby z ADHD, a co więcej mogą stać się przyczyną stygmatyzacji i nierównego traktowania. Ponadto wierząc w przesłanki odnośnie zaburzenia możemy je bardzo łatwo zbagatelizować. Wiąże się z tym późna diagnoza i opracowanie planu leczenia. 

Najbardziej znane mity dotyczące ADHD: 

  1. ADHD dotyczy tylko chłopców. 
  2. Przyczyną ADHD jest złe wychowanie. 
  3. Dzieci z ADHD nie mają przyjaciół. 
  4. Dziecko nie jest chore, jest po prostu niegrzeczne. 

To tylko niektóre z twierdzeń krążących wokół tematyki ADHD, które powtarzane wielokrotnie stają się dla laików wiarygodne. Bardzo ważne, jak w przypadku wszelkich form stereotypów, jest ich przełamywanie. 

Diagnoza jako początek drogi

W przypadku, kiedy zaczniemy podejrzewać u dziecka ADHD konieczna jest rozmowa z rodzicami i konsultacja ze specjalistami. Prawidłowo postawiona diagnoza i sporządzenie planu pracy to podstawa. Należy zrozumieć, że problemy jakie przejawia dziecko nie wynikają z jego złośliwości. Nadpobudliwość psychoruchowa z deficytami uwagi jest chorobą, która wymaga od nas dużego zrozumienia i umiejętności dostosowania się do potrzeb dziecka.  

Tematyka ADHD jest niezwykle obszerna i nie sposób poruszyć wszystkich zagadnień naraz. Po więcej na ten (i inne) temat(y) zajrzyj do naszego najnowszego projektu – platformy kursowej!

Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
Zobacz wszystkie komentarze